verhaal
Ik heb deze foto gekozen omdat ze mijn blik op de campus het beste weergeeft. Voor mij is het een plek van rust, waar studenten kunnen bijleren en even bij zichzelf kunnen stilstaan.
Het is geen plek die je gevangen houdt, je bent vrij om te gaan en staan waar je wilt. Wel is het een plek die je een duwtje in de rug geeft om verder te komen op je eigen levensweg.
Mijn foto zit vol reflectie en weerspiegeling, wat het kunstig maakt en niet voor de hand liggend. Je moet er echt even bij stilstaan om te begrijpen wat er allemaal in zit. Dat is bewust zo gedaan, elk deel van de foto draagt zijn eigen verhaal, van elke stoel die net iets anders gedraaid staat tot de persoon die langsloopt.
andere opties
Dit was mijn tweede optie, een foto die ik persoonlijk ook heel mooi vond door de verschillende leidende lijnen en het kader in kader.
Ik heb ze uiteindelijk niet gekozen omdat er geen studenten op staan. Voor mij reflecteerde ze meer wat de campus voor werknemers betekent dan voor studenten.
Dit was mijn laatste optie. Ook hier speelde ik met reflectie en het verhaal dat het hoofdpersonage in de foto vertelt.
Ik heb ze niet gekozen omdat ze volgens mij te veel eenzaamheid uitstraalt, de lege gangen, niemand te zien. Het is een beetje een valse weergave van de campus, want normaal bruist het er van de studenten en is het juist heel levendig.
