verhaal
Een commercial van exact 45 seconden. Voor een niet-hetero elfenkoppel dat hun huisdier overal mee naartoe neemt.
Toen ik de opdracht voor het eerst las, moest ik even slikken. Maar na wat sudderen besefte ik dat dit precies de kans was waar ik op zat te wachten: een project waar ik volledig mijn eigen stijl in kan loslaten.
Deze keer werkten we in een productiehuis. Malin, Carlotta, Lucas en ik vormden opnieuw een groep en zo ontstond het proDUCKtiehuis. Elk moesten we een individuele commercial bedenken, voorbereiden en maken, maar elkaar wel helpen waar nodig.
Mijn product: ASEM is een manier om de mooiste herinnering aan je huisdier voor altijd bij je te dragen, en tot leven te wekken met de wind. Mijn insteek? Elfen zijn onsterfelijk, maar hun huisdieren niet. ASEM was in mijn ogen de ideale manier om dat gemis een plek te geven.
Wat ik wou overbrengen was een gevoel. Eenheid. Eenzaamheid. Liefde, euforie en warmte, allemaal in 45 seconden. Dat is niet simpel, en zonder voorkennis van het product is de commercial bewust niet meteen te doorgronden. Maar dat is precies waar ik voor ga. Ik wil dat het blijft hangen. Dat mensen er even over nadenken, sudderen, en dan pas de boodschap begrijpen.
ppm document
Een groot deel van de opdracht: het PPM-document.
Een PPM-document is een uitgebreid productiedocument waarin alle details van de komende shoot vastliggen. In de sector dient het om alle departementen in te lichten en voor de regisseur is het meteen ook de kans om het concept te pitchen aan de klant.
De look & feel van het document volgt bewust de stijl van de commercial zelf. Elke keuze daarin is er op gericht om het concept zo sterk mogelijk over te brengen.
Net als bij het vorige project maakten ik een script, shotlist, callsheet en beatsheet. Daar kwam dit keer een locatiebezoek bij, waarbij we ook meteen de shotlistfoto’s schoten voor de recce keynote.
Een groot proces dat even tijd vroeg, maar eerlijk gezegd vond ik de voorbereiding bijzonder leuk. Uitzoeken, uitwerken, alles op zijn plek zien vallen.
draaidag
De draaidag verliep alles behalve zoals gepland.
Typisch Belgisch weer: rotslecht. We zaten constant buien uit te wachten, en zodra het even ophield sprongen we de auto’s uit en begonnen we te filmen. Eén voordeel had het weer wel, veel wind, en dat was precies wat ik nodig had voor mijn shots.
We hadden dit keer beter materiaal, maar dat moest beschermd worden tegen de regen. Een regendichte hoes over de camera loste dat op. Wat we tijdens het draaien niet doorhadden: in heel veel shots hing er een touwtje van de beschermhoes voor de lens. Die shots konden bij post-productie de vuilbak in.
Een fout die je één keer maakt, en nooit meer.
Gelukkig klaarde het tegen het einde op. De laatste shots, net bij het euforische moment van het product, vielen samen met een vleugje zonlicht. Eind goed, al goed.
wat neem ik mee?
De grootste les van deze draaidag: triple check elk shot.
Check of de camera effectief aan het opnemen was, want vergeten op record te drukken is ons helaas overkomen. En check of er niets in beeld is dat er niet in hoort.
Maar er was ook een positieve kant. Door de omstandigheden moest ik creatief problemen oplossen, wat me de ruimte gaf om wat te freestylen. En dat freestyle-moment heeft het eindresultaat uiteindelijk veel opgeleverd.
